Dokuz kişinin ölümüyle sonuçlanan ve 1 Kasım 2026 tarihinde Florida'da meydana gelen kaza, iş jetlerinin güvenliği konusunu yeniden alevlendi. Austin kalkışlı ve Bahamalar'a giderken düşen Bombardier Learjet 60, Lake Worth Beach civarına çakılmıştı. Uçaktaki herkes yaşamını yitirdi.

Jet, 2004'te imal edilmişti ve 2023'ten itibaren Delaware merkezli LR60271 LLC adına tescilliydi. Görevlendirmeyi Aurora Aviation, Upper Jet ticari adıyla üstlenmişti. Kazanın ardından araştırmacıların merceğine bu kez modelin sicili de girdi.

Gövde havadayken zorlanmış olabilir

fdsa

Sorunun kaynağı şimdilik belirsiz. Yine de Ulusal Ulaşım Güvenliği Kurulu'nun (NTSB) erken verileri çarpıcı bir detay ortaya koyuyor: uçak zemine temas etmeden önce yapısal bütünlüğünü yitirmeye başlamış görünüyor.

Telsiz kayıtları ile Flightradar24 bilgileri birleştiğinde tablo netleşiyor. 35 bin feet yükseklikte ekip buzlanma, ağır türbülans ve yağış bildirip 37 bine tırmanma talebinde bulundu. Kısa süre sonra kontrol tamamen elden çıktı ve uçak dikine bir dalışa girdi.

2008'deki ölümcül kaza modelin lekesi

N999LJ_crash

Düşen N722BD tescilli jet, geçmiş kazalara karışan uçaklarla aynı gövdeyi paylaşmıyor; fakat Learjet 60'ın emniyet sicili geniş çapta sorgulanıyor. Sicili en ağır şekilde sarsan olay, 19 Eylül 2008'de Güney Carolina'da dört can kaybıyla biten kazaydı.

O gün N999LJ tescilli bir Learjet 60, havalanırken pist dışına savrulmuştu. Lastiklerin aşırı düşük basınçta kalması çok sayıda patlamayı tetikledi. İnceleme raporu, bakımdaki ihmallere ek olarak itki ters çevirici tasarımındaki kusurların da olaya zemin hazırladığını belgeledi. Daha 2001'de yaşanan benzer bir vakanın ardından dahi FAA ile üreticinin bu açıkları gideremediği görüldü.

22 yaşındaki gövdenin bakım sicili tartışılıyor

hg,

Servis talimatlarına göre Learjet 60 ailesinde lastik basınçları 96 saatte bir denetlenmek zorunda. Ana iniş takımı lastikleri ise 150-200 iniş aralığında yenilenmeli. Bir başka çarpıcı not: Bombardier, Learjet hattını 2021'de tamamen durdurdu.

Yedek parça bulmak ve eskimiş gövdeleri güncel güvenlik ölçütlerine taşımak, yaşlı jetlerin üzerindeki endişeyi derinleştiriyor. Bu noktada sahibi ile işletmecisi arasındaki ticari zincirin, eski uçakların bakım ve operasyon giderlerini ne ölçüde kolladığı tartışma konusu.

NTSB'nin önündeki en büyük engel, uçağın kapsamlı ve güncel bakım kayıtlarına ulaşmak. FAA dosyaları sahipliği gösteriyor; lâkin motor saatleri, kronik arızalar ve yakın dönemde yapılan bakımın niteliği soruşturmanın merkezinde bekliyor.

Asıl cevap ise enkazdan toplanacak parçaların ve kara kutu verilerinin çözümlenmesiyle ortaya çıkacak.